Gözlerimi açtığımda aklıma düşensin.
Nefes alışlarımda hissettiğimsin.
Yüreğim boşluğa takıldığında sensin hayalinle beni çekip alan,
Bu nasıl anlatılır,yada nerden başlanır bilmiyorum.
Tek bildiğim seninle bir yaşamın içinde nefes alma ihtimalimin olmayışı
İmkansızım diyorum ben sana.
Nasıl can yakan bir ateşse düştüğü yeri delip geçiyor.
Susarak aşıyorum yalnızlığımı.
İmkansızı hayata gömüp,
Rüyalarıma hapsediyorum seni.
Biliyorsun değil mi yaşam devam ettiğince
Seninle aynı gökyüzüne bakamayacağız.
Aynı havayı soluyamayacağız.
Aynı sofrada bir dilim ekmeği paylaşamayacağız.
Gözlerime bakarak seni seviyorum diyemeyeceksin.
Sen bastığın toprağın efendisiyken,
Ben yaşadığım toprağın susuz kalmış bir mezrasında
Yeşeremeyen bir filiz olacağım.
Zamansız vurdu acı,
Zamansız girdi kapımdan hayal.
Gözlerimi kapadığımda biliyorum ki seni görücem.
Ellerimin uzandığı yerde olacaksın biliyorum düşlerimde.
Sevda …

Gece tüm kasvetiyle çökerken şehre,tek birşeyi aradım dünyamı anlatmak için…ayaz gözlerini…
bakarken hayallere daldığım,yeri geldiğinde içlerinde kaybolduğum ayaz gözlerini…
kimseye bakmasın diye dualar ettiğim,bakarsa kör olsun dediğim…
zamanı geldi eridiğim,zamanı geldi bakarken üşüdüğüm…
ama hiç bir zaman vazgeçemediğim ayaz gözlerini aradım sadece…
ne güneş yetiyordu gündüzlerimi aydınlatmaya,ne gecelerime ay ve yıldızlar…
sadece o gözler,o ayaz gözlerdi tüm dünyamın ışığı…
gecelerin soğunda sığındığım bir ana kcağıydı onlar…
baktığım heryerde ışıl ışıl parlayan,bana yol gösteren ayaz gözlerini aradım…
yolları uzak eden,yolları yakın eden,,,gecemi gündüz,gündüzümü gece eden…
bakmaktan korktuğum,bakmadan yapamadığım ayaz gözlerini aradım…
sadece tek bir bakışına herşeyimi yoluna serdiğim…
ağlarken,bakarak güldüğüm…tüm mutlulukları bulduğum…
her karanlığıma …