Panik atağı yenmek için melissa ve papatya çayı

Yeme içme alışkanlıkları panik atağı yakından ilgilendiriyor.Panik atak hastaları tok karnına yatmamalı, aç kalmamaya özen göstermeli. Hastalar bol bol somon yiyip melissa ve papatya çayı gibi sakinleştirici içecekler tüketmeli.

Panik ataklı biri hamile kalabilir mi?

Elbette. Fakat bu süreç bazıları için güç olabilir. Öte yandan birçok panik ataklının hastalığının hamilelik sürecinde azaldığı da görülmüştür. Çocuk sahibi olmak isteyen hastalarımla ben şöyle bir yol takip ediyorum: Önce hastalığını tedavi edip 6 ayda tam düzelmenin olmasını ve ilacı kesme aşamasına gelmesini sağlamaya çalışıyorum. “Düzeldim” diyebilmek için hastalıkla ilgili hiçbir belirti ve şikayetin olmaması ve bu durumun da en az 6 ay devam etmesi gerekir. Bu aşamada hasta, çocuk sahibi olmak için hazırdır. Hastalık tam düzelmediği halde kişi çocuk sahibi olmak istiyorsa ya da kazara hamile kalmışsa bu kez şöyle bir yol izliyorum:

Kullanılan ilaçlar hamilelik için zararlıysa, kademeli olarak azaltıp kesiyorum. Hastayı terapi ve doğal yöntemlerle tedaviye alıyorum.


Hamile hastamız hiçbir şekilde ilaç kullanmak istemiyorsa, ona da bu yöntemi uyguluyorum.

Kendilerini 15 gün arayla terapiye almamın yanı sıra, arzu ettikleri an bana ulaşma imkanları olduğunu bildiriyorum.

Kullanılan ilaç doğacak çocuk için zararlı değilse ve hastamız da ilaç kullanmaktan geri çekilmiyorsa, ilacı kullanmaya devam ediyoruz. Sadece ilacın dozaj mı düşürüyorum.

Mutlaka ilaç kullanılması gerekiyorsa, hamilelikte sakıncalı olmayan ilaçları öneriyor ve tedaviyi terapiyle destekliyorum.

Panik atağı durdurmak için önerileriniz nelerdir?

Elinizi dirseklerinize kadar soğuk suyun içine koyun. Bu mümkün değilse bol soğuk suyla elinizi yüzünüzü yıkayın.

■ Dondurma yiyin yoksa soğuk/buzlu bir içecek için.

20 saniye kadar kulaklarınızı patlatmaya çalışırcasma, burnunuzu kapatıp üfleyin. Böylece çarpıntı azaltılabilir.

■ Panik anında sık sık nefes alma yerine, derin nefes alıp içinizde tutun, 6′ya kadar sayıp sonra üfler gibi nefesinizi verin. Bu derin nefes alıp yavaşça vermeyi 10 kere tekrarlayın.

Panik anındaki sık nefes alma vermeler kan kimyasını bozar. Kandaki kalsiyum proteinlere bağlanır; bu yüzden uyuşmalar, kasılmalar yaşayabilirsiniz. Kendinizi sıkmayın,kasmayın. Bırakın panik akıp gitsin, muhatap almayın. “Seni tanıyorum, bana bir şey yapamazsın. Daha önce yapamadığın gibi” diye kendinize telkinde bulunun. Kendinizi kontrol ettikçe, kastıkça stresinizin artacağını unutmayın.

Bulunduğunuz toplantı, davet, ibadet yerlerinde, toplu taşıma vasıtalarında, kendi aracınızda nöbet yaşadığınızda şöyle düşünün: “Panik atak yaşamak bir eksiklik, zaaf değildir. Asla küçük düşürücü bir şey değildir. Sıkıldığım an dışarı çıkabilirim. Hava almaya ihtiyacım var, başım döndü, bulantım var, lavaboya kadar çıkacağım diyebilirim. Araçlardan istediğim zaman inebilirim. Kendi aracımı istediğim yerde bırakabilirim. Bu çok normal bir durum; gerektiği için bunu yapıyorum. Kimseyi rahatsız etmek gibi bir düşüncem yok. Herkesin basma acil durumlar gelebilir. Anlayışlı olmak gerek”.

Panik atak yaşayanların çoğu söz konusu ortam ve durumlarda “Aman, paniğim tutmasın” diye dua eder ve tetikte bekler. Oysa, az önce söylediğim gibi düşünüp o şekilde davranırsanız, kendinizi “kapana sıkışmış” psikolojisinden kurtarırsınız. Büyük bir olasılıkla kendinize bu rahatlığı, hareket serbestliğini sağladığınız için panik atak da yaşamayacaksınız. Panik atağın öncü belirtileri başladığında “Eyvah, yine geldi, ne yapacağım?” demeyin. “Kontrol bende, bunlar adrenalin yükselmesinin yarattığı bedensel belirtiler. Adrenalinimi durdurabilirim” deyin ve ona emir verin. Kendinizden emin ve güvenli bir sesle “Ey adrenalin! Geldiğin yere geri dön ve panik yapma!” diye söylenin.

Panik atağı tetikleyeri yiyecek ve içecekler var mı?

Koyu çay,   Kahve, Kolalı içecekler,   Alkol (başlangıçta rahatlatır, sonraları paniği artırır),

Aşırı sigara içimi, Esrar, ‘Ecstasy’, kokain,   Aşırı yemek yemek,

Özellikle tatlı yiyecekler. Çünkü kan şekerini aniden yükselttiğinden şekeri düşüren insülin hormonunu aşırı salgılatır ve kan şekerini aniden düşürüp paniğe sebep olabilir. Düzensiz ve tek yönlü beslenmeler, Uzun süre aç kalmak,   Yemeklerden sonra hemen uyumak,   Vitaminden yoksun yiyecekle beslenmek,

Aşırı ve hızlı kilo vermek-rejim yapmak. Bu durum vücut kimyasını bozarak paniğe depresyona yol açabilir. Ayda en fazla 2-3 kilo verecek şekilde diyet yapılmalıdır.

Günde toplam 8-10 bardak su, soda, taze sıkılmış meyve suları için.

Günde 5 adet değişik ve özellikle o mevsimde olan meyvelerden yiyin.

Günde 3 öğün yerine 5 öğün, ama az az yiyin.

■ B vitaminlerinin sinir sistemini güçlendirdiği ve beyindeki serotonini arttırdığı, adet öncesi gerilimi azalttığı biliniyor. Bu nedenle kepekli buğday ekmeği yemek; mercimek, nohut, fasulye, bezelye, barbunya tüketmek faydalıdır.

Sütlü ve meyve tatlılarını tercih edin.

Meyve ve tatlıları yemekten 2 saat önce ya da sonra yiyin.

Çay tüketimini günde 5-6 bardakla sınırlayın ve açık çay için.

Panik ataklar kontrol altına almdıktan sonra günde 1 fincan kahve içüebilirsiniz.

Her gün mutlaka bitkisel çay için. Özellikle panik atak ve kaygı giderici özelliği olan melisa, papatya gibi bitki çaylarından günde 3 fincan için.

■Omega-3 ve Omega-6 bakmamdan zengin olan ton balığı ve somon tüketin.

Ev ve işyerinizde lavanta bulundurup, ondan yaydan rahatlatıcı kokuları içinize çekin. Güzel kokular ve bazı müziklerin gevşetici ve huzur verici gücü var.

Ophiuchus yılancı

Ophiuchus ( Yılancı ), güneş ve bilgelik tanrısı Apollon ile Theselia’da oturan bir kavim olan Lapith’lerin kralı Peirithoos’un ( Phlegyas) kızı Koronis’in oğludur. Mitolojide sağlık tanrısı olarak bilinir.Apollon’un eşi hakkında bazı şüpheleri vardır. Eşini izlemek için bir karga görevlendirmiştir. O zamanlar tüm kargalar beyaz renktedir. Karga Apollon’un eşini izler ve eşinin kendisine sadık olmadığını iletir. Apollon duydukları karşında çok öfkelenir ve öfkesini kargaya yöneltir. Bu öfkeyle karganın rengini siyah rengine döndürür. O günden sonra kargaların hepsinin rengi siyah olmuştur. Apollon, kardeşi Artemis’ten okları ile,Ophiuchus’a hamile olan eşi Koronis’i öldürmesini ister. Ancak, Apollon eşi ölürken pişman olur. Apollon erkek kardeşi Hermes’ten oğlu Asclepius’u annesinin rahminden çıkarmasını ister. Hermes, Apollon’un oğlunu kurtarır. Asclepius eğitilmek üzere yarı at, yarı insan şeklindeki (Kentaur’lardan) Chiron’a verilir. Asclepius ölüyü diriltme özelliğine sahiptir. Bu özelliği ile pek çok kişiyi yaşama döndürmüştür. Bunlardan bazıları; at arabası ile kaza yaparak ölen ve gökyüzünde Arabacı (Auriga) olarak bilinen Theseus’un oğlu Hippolytus, Girit kralı Minos’un bal fıçısında boğularak ölen oğlu Glaucon ve akrebin sokması sonucu ölen büyük avcı Orion’dur.

Asclepius, o kadar insanı hayata döndürmüştür ki, yer altı tanrısı Hades’in hükmettiği ölüler diyarındaki nüfus sürekli azalmaktadır. Hades bu durumu Zeus’a anlatıp ondan yardım ister. Zeus yolladığı bir yıldırımla Asclepius’u öldürür. Oğlunun öldürülmesine çok kızan Apollon intikam almak için Zeus’un tek gözlü yardımcıları Cyclope’leri öldürür. Bunun sonucunda Zeus, Apollon’un öfkesini dindirmek için Asclepius’u, Ophiuchus takımyıldızı olarak gökyüzüne yerleştirir.

Yılancı, sağlığın ve iyileşmenin temsilcisi olarak bilinir. Bunun nedeni bazı kültürlerde, yeniden doğumun simgesinin bir yılan olmasıdır. Yılanın her ilkbahar mevsiminde derisini döküp değiştirmesinin onun yeniden doğuşunu simgelediği düşünülür. Asclepius, yılanın yeniden doğuş sırrını öğrenir. Asclepius bir yılanın üzerine basarak yılanın ölümüne neden olur. Bu sırada ikinci bir yılan ortaya çıkar. Bu yılanın ağzında bir çeşit bitki vardır ve bu bitki ölen yılanı tekrar diriltir. Asclepius, bu mucizevi bitkiden kendine alır ve yılanın sırrına ulaşır.

Serpens, Ophiuchus’un kolları arasından tüm bedenini sarmış gibi görünür. ]]> http://www.makale.us/takimyildizlarin-mitolojik-oykuleri-ophiuchus-yilanci-serpens-yilan.html/feed 0 http://www.makale.us/takimyildizlarin-mitolojik-oykuleri-draco-ejderha.html http://www.makale.us/takimyildizlarin-mitolojik-oykuleri-draco-ejderha.html#comments Sun, 30 Aug 2009 10:06:09 +0000 admin http://www.makale.us/?p=416 Ejderha’nın masalı, Hesperid’lerin altın bahçeleri ve Herkül’ün görevlerinden biriyle ilgilidir.

Hesperid’ler Güneş’in battığı yerin perileridir. Nyks, yani gece tanrıçası Hesperid’leri kendi kendine yaratmıştır. Bazı masallarda Zeus ve adalet tanrıçası Themis’in kızları oldukları söylenir. Başka bir masala göre dünyayı omuzlarında taşımakla görevli Atlas’ın kızlarıdır.

Hesperid’lerin başlıca görevi, tanrıların bahçesinde altın elmalara bekçilik etmektir. Yer tanrıçası Gaia, cennetin tanrıçası Hera ile baş tanrı Zeus’a evlilik hediyesi olarak verdiği bu ağaç dünyanın batı ucundaki bir bahçeye dikilmiştir. Hera altın elma bahçesini koruması için yüzlerce başa sahip bir ejderha olan Ladon’u görevlendirmiştir. Herkül’ün görevi, bu bahçeden altın elma çalmaktır. Herkül, ağaca dolanarak altın elmaları koruyan canavarı atlatmak için bir plan yapar. Planını uygulayabilmek için bir yardımcıya gereksinimi vardır. Bunun için, Zeus’a karşı geldiği için dünyayı omuzlarında taşımakla cezalandırılmış olan Atlas’ı seçer. Herkül, Atlas’a “eğer Hesperidler’in bahçesinden bir altın elma getirirse, dünyayı bu süre içinde Atlas’ın yerine taşıyabileceğini” söyler. Atlas bu teklifi kabul eder. Herkül, bahçeye zehirli oklar fırlatarak Ladon’u öldürür ve dünyayı omuzlarında taşırken, Atlas Hesperid’lerin bahçesinden üç altın elma koparıp Herkül’e getirir. Herkül’le konuşurken bir daha dünyanın yükünü taşımamak için mükemmel bir fırsat ele geçirdiğini düşünür. Herkül’den birkaç ay daha dünyayı taşımasını ister. Daha sonra dünyanın yükünü geri alacağını söyler. Durumun farkına varan Herkül, Atlas’tan kısa
bir için dünyayı tekrar omuzlarına almasını rica eder, böylece dünyayı daha rahat taşıyabileceğini söyler. Atlas hiç şüphelenmeden bunu kabul eder ve dünyayı tekrar sırtına alır. Atlas, dünyayı tekrar sırtına aldıktan sonra Herkül kendisine teşekkür ederek oradan ayrılır.

Hera, Ladon’un ölümüne çok üzülür ve kendisini kutup yıldızı yakınlarında gökyüzüne yerleştirerek onurlandırır.

Bir başka masala göre, Draco, Olympos’un genç tanrıları ile daha yaşlı tanrıları arasında evrenin sahipliğini ele geçirmek için yapılan savaşta, yaşlı tanrı Titanlarla savaşan canavarlardan biriydi. Savaşın sonuna doğru Draco, savaş tanrıçası Athena’ya karşı gelir. Athena, onu kuyruğundan yakalayıp büyük bir kuvvetle gökyüzüne fırlatır. Draco dönerek ve yalpalayarak uçar. Cennetin kubbesine çarparak, vücudu gökyüzünde düğümler haline gelir. Draco kuzey kutbuna yakın soğuk bölgelerde gökyüzüne çarptığı için, vücudundaki düğümleri çözemeden dondu. Draco gökyüzünde düğümler halinde görülmektedir.

Bunun üzerine Berenis, tanrılara adakta bulunur. Kocası savaşta galip gelip, sağ olarak geri dönerse karşılığında saçlarını keseceğine dair söz verir. Ptolemy, evine zaferle döner ve Berenis saçlarını keser. Kestiği saçlarını Zephyrium’da annesine ithaf edilen bir tapınağa bırakarak sözünü yerine getirir. Ancak, ertesi gün saçların bırakıldığı yerde olmadığı görülür. Ptolemy ise gökyüzünde Aslan’ın Kuyruğu’nun yanındaki birkaç yıldızı göstererek kaybolan saçların yıldızların arasına katıldığını söyler.

Heryer neden bu renk? Siz nasıl görüyosunuz? Hepimiz aynı şeyimi görüyoruz? Görmek bumu?
Evet… Bu galiba… Ben görüyorum… Yanlızca siyahı… Peki sen renkleri?
Ama unutmuşum… Gözlerimde siyahmı? Siyah renkmi?
- Diye uzayıp gider benim dünyam….Git sen artık…. Ağlama…
Ağladıkça sen

Sen hiç bilmedin nefesim olduğunu*söyleyemedim ki..Nefesimsin diyemedim ki*Şimdi sana kal gitme diyebileyim.Alışmıştım her sabah sesinle uyanmaya*sesimle uyandırmaya..sesini duyunca günüm bir başka güzel oluyor demiştin ya ben her sabah senden önce uyanıpta seni aramaya alıştırmıştım kendimi.

Geceleri olurda rüyalarında görürsün diye geç saatlere kadar telefon sohbetlerini nasıl unuturum şimdi.offf içim daralıyor düşündükçe sensiz geçecek günleri*sesinden yoksun geceleri..alışmak mı çok zor..sevgi aldatmaz ama ya seven aldatırsa demiştin ya ben seni hiç aldatmadım ki sevdiğim.

peki şimdi neden bu zamansız gidişin bu yürekten.yokluğunda atarmı bu yürek*nefes alırmı bu beden sanıyorsun.Sensiz bir hayatı istemiyorum*seni zor buldum bu kadar kolay kaybetmek istemiyorum ne olur ne olur gitme yüreğimden.kal eskisi gibi…
uzakta ol ama çıkma bu yürekten sesini duymaktan mahrum etme beni.sevdiğini söyleme*özlediğini söyleme arada bir de olsa aşkım*canım*hayatım derdin ya onuda deme istemem yeter ki gitme bu yürekten.

Sevdiğim*nefesim*biricik sevgilim gitme diyebilseydim bunları söyleyecektim…Keşke gitme diyebilseydim gitme*gitme*GİTME KAL BU YÜREKTE……

GİTME NE OLUR BIRAKIP GİTME
SENSİZ YAŞAYAMAM BEN BÖYLE
GİTME NE OLUR BIRAKIP GİTME
BİR ÖMÜR BOYU YAŞAYAMAM BÖYLE…

Nefes alışlarımda hissettiğimsin.

Yüreğim boşluğa takıldığında sensin hayalinle beni çekip alan,

Bu nasıl anlatılır,yada nerden başlanır bilmiyorum.

Tek bildiğim seninle bir yaşamın içinde nefes alma ihtimalimin olmayışı

İmkansızım diyorum ben sana.

Nasıl can yakan bir ateşse düştüğü yeri delip geçiyor.

Susarak aşıyorum yalnızlığımı.

İmkansızı hayata gömüp,

Rüyalarıma hapsediyorum seni.

Biliyorsun değil mi yaşam devam ettiğince

Seninle aynı gökyüzüne bakamayacağız.

Aynı havayı soluyamayacağız.

Aynı sofrada bir dilim ekmeği paylaşamayacağız.

Gözlerime bakarak seni seviyorum diyemeyeceksin.

Sen bastığın toprağın efendisiyken,

Ben yaşadığım toprağın susuz kalmış bir mezrasında

Yeşeremeyen bir filiz olacağım.

Zamansız vurdu acı,

Zamansız girdi kapımdan hayal.

Gözlerimi kapadığımda biliyorum ki seni görücem.

Ellerimin uzandığı yerde olacaksın biliyorum düşlerimde.

Sevda masalı gibi derin ve renkli

Bir o kadar da heyecanlı.

Sözleri aşmak,sadece yaşamak.

Hissetmek derinlerde bir yerde.

Gerçeğin kavurucu ateşinden uzak durmak için

Hayalin içinde yaşamak.

Uyandığımda biliyorum ki her şey uzak

Erişilmez, bir o kadar da imkansız.

Uyanmasam, avunsam yaşadıklarımla.

Kendimi uyutsam,

Hiç kalkmasam ve hiç konuşmasam.

Bir gün biliyorum bu rüya bitecek

Bir gün biliyorum renkler siyah beyaza dönecek

Bir gün biliyorum sensizlikle yaşamayı öğreneceğim.

Şu andan başka an yok.

Yarın meçhul,

Geçmişse yaşanmış ve bitmiş.

Gözlerim kapalı…

Ben şu an seninleyim.

Bir, imkansıza sevdalıyım…

Ve her kalan yüreğindeki acısıyla “bekleyeceğim” der.
Dönmeyeceğini bile bile…
Gelmeyeceğini bile bile…
Sevmeyeceğini bile bile…
Ve bekler…
Ta ki bir gün artık ümitler kesilip
yolların tamamen ayrı olduğu fark edilene kadar…

Ve başlar keşkeler pişmanlıklar…

Yanı başımızdayken fark etmediğimiz bir çok ayrıntı takılır hafızalara. Oysa “ne güzelmiş yaşanılanlar” dersiniz… Meger ne çok sevmişim” dersiniz…
Ve belki de hiç sevilmediğinizi fark edersiniz.
En acısı da budur ya! zaten. Sevilmeden sevdiğinizi fark ettiğinizde
beyninizi yer binlerce soru… Başlarsınız cevabı besbelli olan sorulara kendinizce cevap aramaya…

Ve sorgulama zamanı gelir kendinizce…
Oysa unutursunuz bir şeyi
Aşk Sorgulanmadan Yasanmalıdır…”

Ama unutursunuz bu kuralı “nedenler ve niçinler” kemirir beyninizi…
Ağlamak sizin için kacınılmaz bir seçimdir. Ağlarsınız herşeye ve her olaya…

Baktıgınız her yer “onda” biter…
Gördüğünüz her şeyde “onu” ararsınız…
Aynadaki görüntünüzde bir yansıma sokaktaki köşe başında bir kucaklasmadır…
Yağan yağmurdur denizdeki yakamozdur “o” gecelerin ayı gündüzlerin güneşidir “o”

Ve son cümleler dökülür artık dilinizden…
Başkaca diyebileceğiniz bir şey kalmamıstır çünkü…
Tıpkı yüreğinizi sizden aldığı gibi giderken cümlelerinizi de götürmüştür yanında…

Sessizlik kalır geriye biten bir sevgiden…
Ve Ayrılık Urganı kalır boynunuzda “yağlı bir ilmek gibi…”Sanki biri ha çekti ha çekecek…
Durdu sanırsınız dünyayı ha battı ha batacak…
Ama ne dünya durur ne de o ilmek çekilir…
Hayat devam ediyordur ve bu çarkın içinde sizi de bilmediğiniz başka diyarlara sürüklüyordur…

Bitecek sanırsınız acınızı ama bitmez… Sadece bir yerlere saklanır yüreğinizde… Bir şarkıda bir şiirin içli mısralarında ve belki de bir sözde kanamaya hazır bir yaradır o artık…

Sessizliğin İçinde Bir Çığlık Karanlığın İçinde Bir Işık Yürekte Kapanmaz Bir Yaradır Artık O

Silindi rüyalarımı süsleyen renkler
Ne kar tanelerini tutuyor ellerim
Nede melekler teselli ediyor beni
Düşlerim kapkara artik
Düşlerimde bile yalnızım

Birden çalsan diyorum kapımı
Ansızın uyandırsan beni
Kurtarsan bu kâbustan
Kurtulsam bu maphustan
Güneşi getirsen bana

Yani sen gelsen diyorum
Ellerim acıyor ellerim bağlı simdi
Ellerim tutsak ellerim saklı
Ellerim kayboldu karanlığında gecelerin
Ellerime yokluğunun kelepçesi vuruldu

Sana çiçek veremem can
Resmin puslu vaktine dutsu düşlerimin
Mezar olacak bana bu dört duvar
Yokluğun kadar gerçek bu ecel
Yokluğun kadar büyük içimde acı

Azar azar oluyorum sen bunu bilmiyorsun
Mezar olacak bana bu dört duvar
Resmin puslu vaktine düştü düşlerimin
Simdi ben yokluğuna tutsağım
Olum içiririm sensiz her güne

İste bu ben senin fakir sairin
Gökyüzüne sekil veren o ressamım ben
Bir sen yoksun görünmüyorsun
Gökyüzünde döner durur bir kartal
Ben yaralıyım vurgun yedim gözlerinden

Ter ateşliyim yanıyorum
Bir yudum su olsan diyorum çatlayan dudaklarıma
Yüreğim kurak topraklar gibi
Gözlerim karanlık kuyu dibi
Sevdamı kurşunladılar can

Kahpelerin hesabi var ömrüme
Bir sen yoksun görünmüyorsun.