Ophiuchus yılancı
Ophiuchus ( Yılancı ), güneş ve bilgelik tanrısı Apollon ile Theselia’da oturan bir kavim olan Lapith’lerin kralı Peirithoos’un ( Phlegyas) kızı Koronis’in oğludur. Mitolojide sağlık tanrısı olarak bilinir.Apollon’un eşi hakkında bazı şüpheleri vardır. Eşini izlemek için bir karga görevlendirmiştir. O zamanlar tüm kargalar beyaz renktedir. Karga Apollon’un eşini izler ve eşinin kendisine sadık olmadığını iletir. Apollon duydukları karşında çok öfkelenir ve öfkesini kargaya yöneltir. Bu öfkeyle karganın rengini siyah rengine döndürür. O günden sonra kargaların hepsinin rengi siyah olmuştur. Apollon, kardeşi Artemis’ten okları ile,Ophiuchus’a hamile olan eşi Koronis’i öldürmesini …

 Berenis’in Saçı, gerçek bir insanla özdeşleşen nadir takımyıldızlarından biridir. Saçlarının güzelliğiyle gururlanan Mısır Kraliçesi Berenis, yüzyıllardır süregelen geleneklere bağlı kalarak, erkek kardeşi Ptolemy III Euergetes ile evlenir. Evliliklerinden kısa bir süre sonra Berenis’in kocası Asya’daki bir savaşa katılmak üzere ülkeden ayrılır.
Bunun üzerine Berenis, tanrılara adakta bulunur. Kocası savaşta galip gelip, sağ olarak geri dönerse karşılığında saçlarını keseceğine dair söz verir. Ptolemy, evine zaferle döner ve Berenis saçlarını keser. Kestiği saçlarını Zephyrium’da annesine ithaf edilen bir tapınağa bırakarak sözünü yerine getirir. Ancak, ertesi gün saçların bırakıldığı yerde olmadığı görülür. Ptolemy ise …

Gözlerimi açtığımda aklıma düşensin.
Nefes alışlarımda hissettiğimsin.
Yüreğim boşluğa takıldığında sensin hayalinle beni çekip alan,
Bu nasıl anlatılır,yada nerden başlanır bilmiyorum.
Tek bildiğim seninle bir yaşamın içinde nefes alma ihtimalimin olmayışı
İmkansızım diyorum ben sana.
Nasıl can yakan bir ateşse düştüğü yeri delip geçiyor.
Susarak aşıyorum yalnızlığımı.
İmkansızı hayata gömüp,
Rüyalarıma hapsediyorum seni.
Biliyorsun değil mi yaşam devam ettiğince
Seninle aynı gökyüzüne bakamayacağız.
Aynı havayı soluyamayacağız.
Aynı sofrada bir dilim ekmeği paylaşamayacağız.
Gözlerime bakarak seni seviyorum diyemeyeceksin.
Sen bastığın toprağın efendisiyken,
Ben yaşadığım toprağın susuz kalmış bir mezrasında
Yeşeremeyen bir filiz olacağım.
Zamansız vurdu acı,
Zamansız girdi kapımdan hayal.
Gözlerimi kapadığımda biliyorum ki seni görücem.
Ellerimin uzandığı yerde olacaksın biliyorum düşlerimde.
Sevda …

Her giden ardında bir bekleyen bırakır.
Bazen ister “bekle beni” der..
Bazen de “bekleme hayatına devam et” der…
Bu bekleme demenın ardında bır
beklenme isteği vardır hep…
Nedense herkes bırı tarafından beklenmeyı özler.
Özlenmeyi özler ya da birinin hayatında hep var olmayı bilmektir güzel olan.

Ve her kalan yüreğindeki acısıyla “bekleyeceğim” der.
Dönmeyeceğini bile bile…
Gelmeyeceğini bile bile…
Sevmeyeceğini bile bile…
Ve bekler…
Ta ki bir gün artık ümitler kesilip
yolların tamamen ayrı olduğu fark edilene kadar…
Ve başlar keşkeler pişmanlıklar…
Yanı başımızdayken fark etmediğimiz bir çok ayrıntı takılır hafızalara. Oysa “ne güzelmiş yaşanılanlar” dersiniz… Meger ne çok sevmişim” dersiniz…
Ve belki de hiç sevilmediğinizi fark …

gidersen
yokluğun uzar içimde
gün doğumunda boğulur
yıldız döker gökyüzü
ay kararır
ay sararır
şavkı vurur yanlızlığa
karanlık gözlerinin karasında kaybolur
gidersen
cemre düşmez payıma
zemheriler yaz ayında üşütür
ayrılık düşer yüreğime
gözlerin düşer ellerime
gözlerin gözyaşımda boğulur
hasretin kor alev
yüreğim koralevde kavrulur
gidersen
boynunu büker sarı gül
celladım olur gidişin
sigara dumanında ölürüm
bakışlarım terler
kaçamak gülüşlerim kaybolur dudağımda
çöl tutuşur ateşimde çöl kavrulur
vurgun yemiş yüreğim sensizlikte savrulur
gitme..

Gece tüm kasvetiyle çökerken şehre,tek birşeyi aradım dünyamı anlatmak için…ayaz gözlerini…
bakarken hayallere daldığım,yeri geldiğinde içlerinde kaybolduğum ayaz gözlerini…
kimseye bakmasın diye dualar ettiğim,bakarsa kör olsun dediğim…
zamanı geldi eridiğim,zamanı geldi bakarken üşüdüğüm…
ama hiç bir zaman vazgeçemediğim ayaz gözlerini aradım sadece…
ne güneş yetiyordu gündüzlerimi aydınlatmaya,ne gecelerime ay ve yıldızlar…
sadece o gözler,o ayaz gözlerdi tüm dünyamın ışığı…
gecelerin soğunda sığındığım bir ana kcağıydı onlar…
baktığım heryerde ışıl ışıl parlayan,bana yol gösteren ayaz gözlerini aradım…
yolları uzak eden,yolları yakın eden,,,gecemi gündüz,gündüzümü gece eden…
bakmaktan korktuğum,bakmadan yapamadığım ayaz gözlerini aradım…
sadece tek bir bakışına herşeyimi yoluna serdiğim…
ağlarken,bakarak güldüğüm…tüm mutlulukları bulduğum…
her karanlığıma …

Bu kent! Bu sokaklar!
Gri bir özlem taşıyor kıyıdaki o banklar…
Ahh… Hâlâ esaretin altında bu kent…
Yarım bırakılmış bir besteydin sanki
hiç kimsenin bilmediği.
Hâlâ söyleniyorsun buralarda, melodin hiç dinmedi…
Bilir misin bu kent tepeden tırnağa sen dolu.
Her adımımda, her sokakta sen çıkıyorsun karşıma.
Gün seninle başlıyor bu kentte…
Önce güneş oluyorsun, derken kahvaltım,
müziğim, çantam, saatim… Her şey sen oluyor birden.
Gittiğim kafe, baktığım deniz, yaktığım sigara, her şey sen..

Hâlâ söyleniyorsun dedim ya buralarda, kulağımdaki uğultu sen…
Gözümdeki görüntü sen..
Yüreğimdeki gürültü sen…
Hâlâ esaretin altında bu kent,
burada yaşamak sen… Ve gün senle bitiyor elbet…
Şimdi içimde hazin bir sonbahar gibi soluk …

Hepsi Sanaaaaaa
Düne kadar gözlerinden aşkı içtiğim, dudaklarında yüreğimi erittiğim, uğruna bıçaklar çekip dünyaya meydan okuduğum ey sevgili nerdesin? Kimlesin?.. kimlerlesin?..Ben hala burada, terk edip gittiğin yerdeyim…
Uzaklıklar sevenler için önemsizdir
Çünkü gerçek sevgiyi anlatan tek duygu
sevdiğini özlemektir …

$éréfsizLik séviLdiğini bilé bilé ayrılmaktır . . €n büyük kahpéLiksé séviLirken aLdatmaktır…..

MutLuLukLâr díLêrím yêní â$kındâ! Sên bêní dú$únmedên ya$amana bak. Sênín dêrtLerín varya benim yanımda? ßen onLarLa ya$arIm sen keyfine bak !

Alma beni karşına KAN karışır gözyaşına!
Ben hayata tek geldim,tek giderim.
Bu dünyada bi Allahı bi kendimi bilirim.
Zamanında sevdiklerimi tek tek silerim.
Bu hayat benim istediğim gibi …