Kaderimiz BuymuÅŸ Anne

Karlı bir gün hava kararırken araba köy evinin önünde duruyordo.
 Adam arabasından inerek kapıda kendinisini bekleyen kadına doğru koşarak sarıldı.

Başaramadım anne, biliyorum oğlum, biliyorum. Söylemene gerek yok.
Ben oğlumu tanırım dedi yaşlı kadın.

Arabadan bavulları aldım ve eve doğru girdik. Adam  annesine tekrar sarıldı ve ağlamaya başladı.
Bıktım anne artık dayanacak gücüm kalmadı.

Yanan sobanın yanındaki sekiye oturdular. Adam annesinin dizlerine uzandı. Yaşlı kadın oğlunun başını okşadı.
Çok özledim anne..

Kadın mutfağa doğru gitti ve yemekleri önceden hazırlamıştı. Önce sofra altını serdi, sonra sofrayı kurdu.
Sofraya oturdular.

Bir daha dönmeyeceğim anne dedi adam. 
Biz seni rahmetli babanla dürüst bir insan olarak yetiştirdik.
Ne kadar dayanabilirdin ki oralarda? dedi yaşlı kadın. Ve ömür boyu ağladı..